مرگ تدریجی
پیسه و ذوب آهن نموده است.
حال با وجود این همه آلودگی و عدم اجرای عملیات مناسب جهت جلوگیری از مضرات آن جای تعجب
است که چرا حداقل امکانات نابود می شوند.
از تمام مسئولین استانی و کشوری در خواست دارم فکری به حال این مردمان بکنند.
مردمانی که سال هاست نتوانستند صبح خود را با هوایی سالم و آسمان آبی آغاز کنند.
این آلودگی ها نه تنها لذت استفاده از هوای پاک، نعمت با ارزش پروردگار را از ما گرفته است، بلکه بر
خاک و آب این منطقه اثر مستقیم گذاشته و باعث شده سایر مواد در گیر با این سه عامل، ارزش گذشته
خودشان را از دست بدهند و متاسفانه آن سبزی و طراوت دشت های لنجان دیده نشود.
شاید هم آن درخت های بی زبان دیگر از آن همه آلودگی و سیاهی راحت شده باشند!
به هر حال امیدوارم شهرداری این شهر اقداماتی جهت جبران عمل خود انجام دهد و دلیل قانع کننده ای
برای این کار داشته باشد.
با سپاس
به نام پروردگار زیبایی ها