گفتگوی اختصاصی
در این قسمت شما را به مطالعه مصاحبه با استاد ارجمند جناب آقای امید علی جعفری دعوت می نمایم.
ایشان لطف داشتند و مقاله ای ارزشمند به بنده مرحمت نمودند.
13/مرداد/91
خدا آن ملتی را سروری داد
که تقدیرش به دست خویش بنوشت
آقای اسماعیل امینی نوگورانی پژوهشگر جوان و اهل قلم، خوش اندیش وطن دوست
دیشب که در رایانه، پی جوی خبر ابلاغ تاییدیه ی شهرداری باغشاد بودم، با وبلاگ پربار شما آشنا
شدم.
بسی لذت بردم و به خود بالیدم که در این زمانه که بیش ترینه ی همشهریان در تلاش معاش و ثروت اندوزی و
گاه تفریحات ناسالمند، دانشجویی روشن بین و دلسوخته در روشنگری جامعه ی بسته و پیشرفت و آبادانی
زادگاه واپس مانده خویش، با تحمل خسارات مادی و معنوی، گامی ارزنده و در خور تکریم برداشته و موفق
بوده است.
همتی مردانه می خواهد گذشتن از جهان یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند
آری برادر گرامی ام نوگوران از حیث فرهنگی و اجتماعی، در گذشته ی نه چندان دور، شان و اعتبار والایی
داشت.در سال 1328 شمسی -علی رغم خواست مالکان استثمارگر و قصر نشین شهری- در آن، دبستان
دولتی تاسیس گردید.
دانش آموزان روستاهای فاقد دبستان چرمهین، مدیسه، کله مسیح، کله مسلمان، بهجت اباد، چم آسمان،
بیستجان، و بابا شیخ علی برای گذراندن دوره ی ابتدایی به دبستان نوگوران می آمدند.
ای کاش همشهریان همان زندگی ساده و خلق و خوی و فرهنگ و پارسایی نسبتا پسندیده ی گذشته را
داشتند و برای معنویات، بیشتر از مادیات، ارج و ارزش قایل می شدند تا آسوده تر و شکوهمند تر گذران کنند.
فدای کلبه ی تاریک و تنگ دهقانی که هیچ گاه مزین به دستگاهی نیست
خطاست داشتن ای خواجگان، هواپیما که از قصور شما تا قبور، راهی نیست
اما اشاره کرده اید که روستای نوگوران مظلوم و مغبون است و دلسوز و دادرسی ندارد، حق با شماست.
یک دست صدا ندارد.
دلم به پاکی دامان غنچه می لرزد که بلبلان همه مستند و باغیان تنهاست
هر نوگورانی، مدیون زادگاه خود و موظف است در حد توان خویش، در بهبود فرهنگ و بینش اخلاقی و
اجتماعی شهروندان و سازندگی و ارتقای حیثیت نوگوران، از هر کوششی دریغ نورزد.
برای اگاهی شما و خوانندگان یادداشت های نوگوران( وبلاگ نوگوران)، اقدامات قلمی و قدمی خود را در قلمرو
وظیفه - هر چند ناچیز - به پیوست و ذیلا اعلام می دارم:
1- نوشتن مقاله ی (عوارض زیانبار زاینده رود و پل کله) به پیوست نامه ای به استانداری اصفهان، در 89/11/10
که نتیجه ی آن، روز بعد مشهود و فاضلاب کارخانه ی کاغذ سازی موصوف، مسدود گردید.
2- 90/1/31 نامه ای با امضای نمایندگان سه شورای نوگوران، مدیسه و باغشاه، در زمینه ی ارتقای دهیارهای
سه گانه به شهرداری -به نام شهرداری باغشاد- به استانداری نوشتم و در تحقق آن، همواره پیگیری نمودم تا
به ثمر رسید. تاییدیه ای که هفته پیش ابلاغ شد حاکی از تصویب آن است.
اما چرا سیزده ماه ابلاغ ان به تعویق افتاده و در بایگانی مانده است؟ خدا می داند!!
امیدوار بود آدمی به خیر کسان مرا به خیر تو امید نیست، شر، مرسان
3- تیرماه91 پیامکی بدین شرح به آقای مهندس مجید منصوری نماینده اخیر لنجان ارسال نمودم:
جناب آقای مهندس منصوری، نماینده شایسته ی لنجان، با سلام و تجدید ابلاغ ارادت، استدعا داریم
در تهران، پیگیری تحقق شهرداری باغشاد را فراموش مفرمایید.
ایشان زحمت کشیده، تاییدیه ی آن مصوبه را گرفته و ابلاغ فرموده اند.
بجاست از زحمات بیدریغ جناب اقای دکتر ذاکر اصفهانی، استاندار محترم اصفهان و جناب آقای دکتر جمالی
نژاد، مشاور و مدیر کل وقت حوزه استاندار و آقایان محمدی کارشناس تقسیمات کشوری و مهندس منصوری
و فرماندار لنجان، صمیمانه سپاسگزاری کنیم.
امید علی جعفری نوگورانی، مدرس زبان و ادبیات فارسی
ایشان همچنین مقاله ی عوارض زیانبار زاینده رود و پل کله و نامه موثر استانداری محترم به مدیر کل محیط
زیست استان اصفهان در این خصوص و تقاضا نامه ی ارتقای دهیاری های سه روستا به شهرداری و
تاییدیه ی تصویب نامه ی شهرداری باغشاد را به بنده مرحمت نمودند که در آینده در وبلاگ به نمایش گذاشته
خواهد شد.
امید است این استاد ارجمند و کلیه عزیزان که برای نوگوران و شهرداری سه روستا تلاش می نمایند مورد
لطف و پاداش خداوندگار قرار بگیرند.
در پایان ضمن تشکر از زحمات ایشان اعلام میدارم وبلاگ نوگوران جهت نمایش زحمات شما عزیزان در کلیه
امور نوگوران و شهرداری این روستا آماده می باشد.
پیروز باشید.
به نام پروردگار زیبایی ها