مردم روستای نوگوران همچون سایر مردم لنجان از گذشته به کشاورزی و دامداری مشغول بوده اند که

البته به دلیل مجاور بودن روستا در کنار زاینده رود و همچنین داشتن رشته قنات در قسمت دیگر روستا

(باغ های دره) کشاورزی سهم بیشتری داشته است از جمله محصولات عمده نوگوران در گذشته میتوان

به برنج نوگوران ٬ گردو  و به  اشاره کرد.

برنج نوگوران:

برنج  نوگوران در گذشته آوازه و شهرت خواصی داشته است به شکلی که پس از گذشت تقریبی سی

سال از عدم کشت برنج در زمین های روستا هنوز در خاطر مردم لنجان و حومه و حتی شهر اصفهان

"برنج نوگوران" مانده است و آن هم به خاطر زحمت و رنجی که روستاییان برای تهیه برنج از جمله پلاس

کوبی می کشیدند.

با تقسیم زمین های کشاورزی روستا بر اثر امور گوناگون به قسمت های مختلف و همچنین یکدست

نبودن زمین های کشاورزی در نوگوران کشاورزی و برنج کاری از رونق اقتاد که میتوان به اموری از جمله :

 

احداث جاده قدیمی اصفهان ـ شهرکرد در سال ۱۳۰۵ در قسمت صحرای باغشاه

قرار دادن خطوط لوله گاز طی سال های ۱۳۴۷ تا ۱۳۷۷ در قسمت صحرای پشت جوی

احداث سد چم آسمان در سال ۱۳۵۸ در قسمت صحرای چهار گودالی و چم بالا ( که البته سوال

اینجاست چرا با وجود احداث در زمین های نوگوران به نام چم آسمان ثبت شده؟)

احداث جاده جدید اصفهان شهرکرد و پل غدیر در سال ۱۳۶۳ در قسمت صحرای پشت باغ

 

با از رونق افتادن کشاورزی و احداث کارخانه های گوناگون در منطقه و تبدیل شدن به یک منطقه نیمه

صنعتی مردم نوگوران برای گذارن امور زندگی به استخدام کارخانه های مختلف در آمده و همچنین به

دلایل گوناگون از جمله نزدیکی روستا به کارخانه جات مختلف مردم شروع به خرید ماشین های سنگین

نموده که اکنون پس از گذشت تقریبی سی سال نوگوران با داشتن در حدود پانصد دستگاه ماشین

سنگین شهرستان لنجان را به یک قطب ماشین داری تبدیل کرده است که اکثر ساکنین فعلی روستا با

این شغل در ارتباط اند.

از جمله نکات جالب توجه در نوگوران میتوان به کامیون ممنوع بودن روستا اشاره کرد که البته باید از

مسئولین سوال کرد چگونه و بر اساس چه ویژگی هایی این روستا صلاحیت کامیون ممنوع بودن را پیدا

کرده ولی هنوز صلاحیت تبدیل به شهر را نه ! ؟

این هم تعدادی عکس به افتخار کشاورزان دیروز و رانندگان امروز: